Do 26 Jan - Halfmoon Cay, Bahamas

Red. Het uploaden van foto's kost the Indo Cruisers teveel tijd, de foto's zijn dus niet van eigen hand. 


Rond 07.00 uur kwamen we aan bij onze laatste bestemming Halfmoon Cay, het privé eiland van de HAL. Schitterend eiland, witte zandstranden en heel, heel fijn zand. We gingen met de tender naar het eiland, een soort fantasy island gevoel.

Eindelijk konden wij in het prachtige heldere water dat gewoon uitnodigend was. Eerst de clams (red. parasols in de vorm van een schelp) geregeld met twee ligbedden, was eigenlijk niet direct nodig omdat het niet echt bloedje heet was. We hebben snel snorkels en finnen gehuurd en de zee ingegaan. Wat was dat heerlijk, eindelijk gerechtigheid.

De vissen zwommen om je heen en soms lag je midden tussen een grote school vissen, door de duikbril uiteraard groter dan in werkelijkheid. Prachtig, papegaai vissen, maanvissen en nog andere soorten waarvan ik de naam niet weet.

De bediening van het schip liep daar rond om een ieder te voorzien van drankjes en voor de lunch kregen we een complete bbq. Met de tender van 14.00 uur zijn we weer naar de boot teruggekeerd en nu een uur later varen we weer op weg naar de eindbestemming Fort Lauderdale.

Ik hoop dat jullie, die met ons via deze site hebben meegereisd, ook hebben mee genoten. Wij kunnen alleen zeggen: "DANK U HEER, VOOR ALLES WAT WE MOCHTEN ZIEN EN MEEMAKEN! HIJ IS GROOT.

Morgen beginnen wij aan onze laatste 8 dagen met Ginny, Anton, Nick en Jill. We gaan eerst 2 nachten in een hotel in Fort Lauderdale om zaterdag ook mijn wens in vervulling te laten gaan een daytour in de Everglades en vanaf zondag richting de Keys.

Tot in Florida!!

Wo 25 Jan - Dag op zee

Vandaag eigenlijk weinig te vertellen. Eindelijk hebben wij vandaag de hele dag aan het zwembad gezeten op het achterdek. Met een strakke warme wind verbrand je levend en dan is het zwembadwater een heerlijke afkoeling. We zijn ook net Haiti en Cuba gepasseerd. Daarna lekker gelunched, lamb makani met naan, voor ons bekend als heerlijke Indiase curry (voor de martabak, Roy, geweldig lekker!!!) en een naan broodje.

Ja, ja, zoals ik al eerder zei, we komen vrijdag rollend van de trap. We gaan al deze verwennerij na twee weken behoorlijk missen. We hoefden aan niets te denken alleen hoe laat ontbijten wij, hoe laat lunchen wij, hoe laat gaan wij avondeten en wat er dan al op tafel moet komen voor al deze maaltijden, zal ons een zorg zijn; alles is even lekker en speciaal en je hoeft er zelfs NIETS aan te doen, geweldig toch!!!!!

's Middags na de lunch was er een steelband workshop en heeft Miel natuurlijk ook geprobeerd een deuntje mee te spelen, volgens mij ging het hem allemaal veel te snel en rammelde hij maar een eind weg. Het was dus een lekker relaxte dag vandaag. San, ik geniet van je BE-book, ik wil ook zo iets en heb deze twee weken veel gelezen.

In juni komt de Maasdam in Rotterdam en een van de meisjes ze heet Dewi, is Balinese en haar Balinese naam is Kadek. Lieve meid en alleen wij noemen haar Kadek. Wij hebben haar uitgenodigd om ons te bellen en haar op te halen. Die Indonesische jongens en meisjes snakken naar echt Indonesisch eten, ze missen vooral hun sambal. Het schip schijnt voor een tijdje in Rotterdam te blijven en ze liggen dan bij de Kop van Zuid.

Inmiddels hebben we zoëven een briefing gehad over debarkation Fort Lauderdale. Ja aan alles komt helaas een eind ook hieraan. Thuis kunnen we nagenieten van alle belevenissen en ervaringen, maar wij hebben nog Everglades Daytour en daarna Key Largo.

Tot zover eerst deze dag, morgen de ervaringen van Halfmoon Cay!

Di 24 Jan - Aruba

Hallo hallo,

Dit is ons één na laatste eiland, Aruba. Om 08.15 uur stonden we weer ready for take off voor de laatste tour op deze geweldige onvergetelijke fantastische en vooral gezegende droomreis! Tjonge, tjonge, wat hebben we genoten en nog steeds genieten wij elk moment.

Vandaag dan Aruba. Helaas konden wij dit keer niet de stad in, want iedereen moest om 13.15 uur weer terug aanboord zijn. We kwamen om 12.30 uur van de tour terug, dus...........geen Aruba t-shirt, pet of what else!!! Okay, we hebben wel onze dure dollartjes in de knip gehouden. Aruba is eigenlijk het vlakste eiland van de ABC-eilanden. Tenminste wat wij hebben gezien, zijn alleen grote rotsblokken, rotsen, divi-divi bomen (zijn op alle 3 eilanden) en een wilde zee waarvan de golven  tegen de rotsblokken aan beuken. Wel prachtig gezicht. Vanuit de bus konden wij alleen maar kwijlen naar de prachtige zandstranden met helder blauw water en de vele 'arme' knoekoe huisjes', geintje, het waren allemaal schitterende beach houses van armlastige buitenlanders.

De tour stopte onder andere ook bij "Fantastic Garden". Je wil niet weten, het was een soort Intratuin met voor de Arubanen misschien bijzondere planten, maar voor ons dus niets aan, want onze Intratuinen zijn wel tien keer zo groot. Zelfs onze plantenkas "Het Waaltje" in Papendrecht is groter en beter voorzien met bijzondere planten. Maar goed die Amerikanen vonden het prachtig, maar wij Nederlanders (ook de  Duitsers) vonden het jammer van de tijd. Al met al we zijn in Aruba geweest en kunnen er nu ook over mee praten, toch?

Vandaag is onze Amy jarig, 7 jaar geworden, we hebben haar  even gebeld en ons schatje dacht dat ik de verjaardagskaart vanuit Aruba had gestuurd. Volgens zeggen missen ze ons  erg, toch wel een fijn idee dat je gemist wordt, niet?

Om 13.15 ging de scheepstoeter of hoe dat ding mag heten. We kunnen nog niet weg want een zekere miss Ann Hamilton was zoek en dus nog niet aanboord. Het systeem hier is geweldig, want bij het inschepen wordt er een foto van iedereen gemaakt en die foto correspondeert met je boordpas. Zo kunnen ze precies zien als je van boord bent gegaan en of je terug bent. Dit is de tweede keer dat het gebeurd dat iemand niet tijdig weer terug is van een of andere sightseeing. In Martinique gaf de kapitein het wachten al op toen ineens in de verte een echtpaar aan kwam rennen.
Goed, miss Hamilton (aardig op leeftijd) werd door een familielid tot aan de trap gereden en kon dus zo ondersteunt door een crewlid aanboord worden geholpen.

We varen nu naar het laatste eiland Halfmoon Cay, Bahamas (eigendom van de HAL) en het schip gaat flink te keer. Als je het niet wist zou je zeggen dat iedereen hier teveel in het glaasje heeft gekeken. Je kan op het dek ook niet echt rechtop lopen.
Morgen nog een hele dag op zee en donderdagmorgen komen we dan in Halfmoon Cay aan. Ben benieuwd wat ons daar te wachten staat, je hoort het wel!

Ma 23 Jan. - Willemstad, Curacao

Bon Bini,


Om 05.00 uur werd ik door een sms-je wakker gemaakt omdat ons schip live te zien is via live webcam wanneer wij de haven binnenvaren. Jammer dat het nog donker was, want het was inderdaad een gaaf moment.

We liggen met het schip vlak onder de Wilhelmina brug (red. dit moet zijn de Juliana brug) en omdat ons schip waarschijnlijk het kleinste is vergeleken bij de 3 andere liggen wij achteraan (red. en omdat de Maasdam het eerste de haven binnenvoer). Het weer was niet al te best, het is namelijk regentijd tot en met februari, dus foute timing, kon niet anders, werd gedwongen in deze maand te gaan. Enfin, we gingen een trolley tour maken, maar eerst met een busje naar het centrum in Punda. Ja hoor, ook hier kennen ze files, het duurde ongeveer 20 tot 25 minuten eer wij op de plaats van bestemming kwamen. Daar stond de trolley bij het Plaza (v/d Valk) hotel al te wachten (red. de plek van de live webcam). Eerst werden alle zitplaatsen gedroogd  anders moesten we met natte billen de stad in.

22 Jaar geleden waren we ook in Curacao. Vele punten herken je nog wel, maar er is veel gerestaureerd. Het is een mooi eiland geworden met nu veel luxe winkels en restaurants. De floating market heeft nu een groot assortiment in allerlei fruit soorten. De verkopers zijn nog altijd Venezuelanen die met hun bootje oversteken. Na deze korte wandeling zijn we neergestreken in een klein restaurantje en hebben we genoten van een heerlijke pastechi.  Voor de pontonbrug vlakbij Penha warenhuis stond vroeger ook zo'n kraampje met heerlijke pastechis en nu staat er een hotdog tent. Toch leuk om Willemstad weer terug te zien.

De pontjesbrug bij de oversteek van Otrabanda naar Punda is nog altijd de attractie.  Nu er 4 cruise schepen liggen is het hartstikke druk in het centrum en in de restaurants. Overal kraampjes met allerlei fel gekleurde koopwaar. Na veel pijn en moeite heb ik neef Denis aan de telefoon gekregen. Helaas konden wij elkaar niet ontmoeten, daar hij voor een of andere storing in de nacht eruit moest en pas 06.00 uur thuis is gekomen. Om 15.00 uur moest hij met zijn gezin naar een family party, hij zou nog het een en ander proberen, maar ik denk niet dat het gaat lukken, want om 18.00 uur varen we weer uit richting Aruba (red. tijd net gewijzigd naar 22.30 uur). We hebben wel een hele tijd bijgekletst en hij komt in de zomer in Holland. We zullen zien. Frank, mijn neef (vader van Denis), is in augustus 2011 overleden op hoge leeftijd, zoals het een Denkelaar betaamt, zijn moeder 96 en haar broer (mijn vader) 89 jaar.

Na een poosje lekker aan de haven in een restaurant te hebben gezeten, zijn wij over de pontjesbrug richting Otrabanda gelopen. Mieltje zag het niet zo zitten en ik (mevrouw kaki gatal) zou graag nog verder willen lopen. Het geluk was met mij, een taxi zocht meerdere passagiers voor de  Maasdam voor usd 5 per persoon. Ik heb mijn lief, de taxi in gemoved en hem uitgezwaaid. Daarna heerlijk op mijn dooie akkevietje rustig alles bekeken, straatje in, straatje uit en daarna langzaam richting het schip gelopen.

Al met al was het weer een heerlijke dag in Willemstad, Curacao! Mashi mashi danki!!!!

Za 21 Jan - Rustdag op zee

Vandaag zijn wij de hele dag op zee (vaardag) en zijn morgen pas in Bonaire (Antillen).

We hebben vandaag lekker geluierd, geprobeerd aan het zwembad even in de zon te liggen, maar het was bloedje heet en later in de middag bewolkt. Op het dek lekker gelezen en met mede-passagiers wat gekletst.

Om 14.00 uur was er een workshop handdoeken vouwen in diverse beesten, hartstikke leuk, onze roomboy Suprano gaf samen met een Nederlandse entertainment lady deze workshop. Uiteraard heb ik een boekje gekocht om het ook te proberen. Elke avond, al vanaf de eerste avond hier, kregen wij een beest gerold van handdoeken op ons bed en elke avond is het weer een ander beest, werkelijk geweldig.


Voor de rest niet veel gedaan en vanavond gaan we voor het eerst formal. Volgens iedereen stelt het niet veel voor. Ik dacht dat je op zo'n avond na het diner een dansavond had, maar nee hoor, iedereen vertrekt weer vol gegeten richting hut. Nu, ga je je daarvoor optutten, maar ach, je moet het toch hebben meegemaakt, voor niets heb ik me druk gemaakt met betrekking tot de kleding. Okay, na de gala horen jullie wel hoe het is geweest.

Zo dit was dan onze eerste gala. Goed iedereen in glitter and glamour, fotografen aanwezig om staatsiefoto's te maken, natuurlijk hebben wij het ook gedaan, ben benieuwd. Voor de rest is het een gewoon keuze menu diner. Wij hadden gekozen voor gerookte eendenborst, jumbo garnalen cocktail, soep bestaande uit 5 soorten kaas, lobster (die was heerlijk!!) en een lekker toetje. Ik weet nu ongeveer hoe je een lobster moet klaarmaken zonder dat er een waterpomptang, hamer etc. op tafel hoeft te komen, dus we proberen het maar weer een keer bij een special occasion.

Het is nu 22.00 uur en we gaan de ogen van binnen bekijken, morgenochtend zijn we in Bonaire en is het weer aantreden voor een excursie. Nog even vragen hoe ik met mijn mobiel een telefoonnummer in Curacao moet bellen. Hoop dat neef Denis bereikbaar is, zo niet jammer dan gaan we gewoon het centrum in.

vr 20 Jan - Grenada

Om 06.30 uur opgestaan. Toen wij de haven van Grenada binnenvoeren, kwam er tegelijk met ons een ander cruiseschip de Celebrity X binnen en zo dicht dat wij gewoon in de hutten konden kijken.

We moesten om 08.15 uur melden voor de tour. Er komt niet veel van uitslapen, want elke dag is het weer vroeg op om je te melden. Snel ontbijten en genieten van al het lekkers en dan snel naar de gangway. Toen we opstonden, was het slecht weer. Het regende pijpestelen, maar volgens de crew zou het na een uurtje droog zijn. Help te geloven het regende nog flink toen wij naar de hal moesten lopen voor de tour. Gelukkig staat er altijd bij de uitgang van het schip een van onze saudara's met handdoeken en flesjes water wat je mag meenemen, dus met handdoek op het hoofd door de regen naar de vertrekhal gelopen. Eenmaal in de bus begon het nog harder te regen, totdat wij over de bergrug heen waren.

Dit eiland is groener dan Barbados en heeft ook regenwouden. De wegen op de eilanden zijn allemaal hetzelfde 1 1/2 baans en op elkaar wachten in een bocht en steile hellingen met haarspeldbochten. Ook dit eiland is een rhum eiland en net als overal in de wereld wil de bevolking niet meer op het land werken omdat ze alleen mooie, schone baantjes willen.

In tegenstelling tot de andere eilanden kost hier alles dollars. Wil je een foto maken van een vrouw in klederdracht kost je $ 2,00. Bij een stop speelt een 4-mansformatie band, wil je een foto van hum maken $ 1,00. We zijn naar een waterval geweest en daar heb je van die Rasta-boys die van een hoge rots af duiken voor $ 1,00. Wat de foto's betreft ben ik gewoon gaan mee liften (erg hè!), want ik was mijn dollars op het schip vergeten en had alleen nog maar net genoeg om de guide een tip te geven. Sorry!!!

Op dit eiland heb je ook heel veel cacaobomen, nootmuskaatbomen, kaneelbomen, kruidnagel. Ik ben op een markt geweest en daar kun je van alles krijgen. Het ruikt er heel geurig, zou je niet zeggen, naar alle specerijen die ze daar verkopen.

Al met al is Grenada een mooi eiland en we zijn dankbaar en blij dat wij ook dit hebben mogen meemaken. In de hal terug naar de boot zagen we dat er free wi-fi was. Gauw geprobeerd om ook verbinding te krijgen, maar ja, dummie als ik kreeg het niet voor elkaar. Gelukkig kon ik contact krijgen met mijn internet manager in NL en heeft hij mij met veel pijn en moeite, omdat de verbinding niet al te best was en de mensen er omheen praten, toch geholpen. De finesses hierna vertel ik maar niet, alleen dat ik alleen terug ging naar het schip en de ander al eerder er vandoor ging.
Ach ja, zo blijft het spannend, toch?

Morgenavond hebben wij voor het eerst een formal dining. Wow, we gaan er helemaal voor!!! Tot morgen.

Do 19 Jan. - Barbados

Donderdag ochtend om ongeveer 07.00 uur kwamen we aan in Barbados met de hoofdstad Bridgetown.

De  tour die we hier hadden verliep vrij rommelig. Ten eerste was het ongeveer 15 minuten lopen naar de hal waar de touroperators stonden. We werden gelukkig wel met een shuttlebus gebracht, maar doordat er tegelijkertijd nog een ander cruiseschepen binnen kwamen, was het hartstikke druk en werd er door elkaar geschreeuwd. We werden wel ingedeeld per schip en daarna per tour van het betreffende schip, al met al rumoerig en rommelig.

Enfin, we vonden onze tour en gingen de bus in met de gids Ian (oude Ier) en David (chauffeur). We denken dat we te veel hadden verwacht van Barbados, waardoor het volgens mij ietwat tegenviel. Er is best heel wat armoe en de meeste huizen zijn pre-fab woningen, waarvan de meeste slecht onderhouden. Uiteraard zijn er ook heel wat beter gesitueerde woningen, maar allemaal met hekken en tuinen omringd met prikkeldraad. De Bob Marley's zitten dan lekker voor hun woninkje te niksen.

We maakten ook een stop bij het strand en daar leek het net als in Bali, kraampjes met allerlei koopwaar van kettingen, ringen, sarongs etc. De prijzen nog duurder dan in de gewone nette winkels, maar ach, die Amerikanen en Canadezen kopen toch wel, dus geef ze eens ongelijk.

De eilanden hier in de Carribean zijn echt rhum eilanden. Hier in Barbados stoken ze hun eigen rhum. Bij de stops tijdens de tour krijg je dan ook een gratis drankje rhumpunch. Niet gek dat wij het nu al gewoon vinden om rhumpunch te drinken op elk moment van de dag. Nee hoor, als we weer thuis zijn, gaan we weer over op een sapje of iets dergelijks.

Jammer dat het schip zo ver van het centrum ligt, we zijn dus niet het centrum in geweest alleen de winkeltjes in de hal, daar een of ander gekocht. Gelukkig is plastic geduldig!

's Avonds hebben we gereserveerd in de Dining, er was een casual dress code. We hebben daar heerlijk gegeten, voorgerecht (weet ik niet meer), daarna Soto Ayam (echt waar!) was lekker, gemaakt door de Philippijnse kok, daarna grilled lamsrack en als toetje chocolat bomb. Luitjes, het was heeeerrrlijkkk!! Daarna met een volle pens de film Gooise Vrouwen gekeken op de laptop (bedankt Ray!). Morgen zijn we in Grenada, tot dan!!!