Hoi, hoi,
Vandaag aan boord gegaan van de "Maasdam".
Wat gaaf, wat gaaf, dat wij dit mogen beleven. Bij aankomst met de taxi wou die
chauffeur ons nog oplichten ook, maar goed jullie kennen mij. Het liep goed
af met een dikke fooi, vooruit maar wij zijn met vakantie. De bagage werd netjes van de taxi in de container geplaatst,
ook daar weer een fooi. (red. voor niets gaat de zon op!)
Toen lopen naar de incheck afdeling, follow de green
line, wel een flink eind lopen. Bij binnenkomst in de incheckhal werden we al
door één van ons 'volkje' begroet met lekker op z'n Indonesisch roepend:
"lemonaDe, waTer, cooKies!" Wij voelden ons gelijk thuis. We kregen
een nummer en op afroep moest je door de security, gelukkig waren de zakmessen
op Schiphol eruit gehaald, geintje!!! Met de roltrap gingen wij naar boven en
kwamen zo op de loopplank van het schip. Sjonge, sjonge, wat ging er door ons
heen. Allebei heel heel erg emotioneel, dat dit allemaal werkelijkheid is, ja
hoor, we schamen er ons echt niet voor, het waren tranen van diepe dankbaarheid
en nog steeds bij alles wat we mogen meemaken.
Onze hut is toch wel kleiner dan op het plaatje staat, maar wel tot in de puntjes verzorgd. De koffers
waren nog niet aan boord, die kwamen pas later in de middag.
Bij het verkennen van het schip kwamen we op het Lidodeck,
waar we een 'kleine' snack hebben genomen (gelukkig), niet wetende dat verderop
een gigantisch lunchbuffet was. Uiteraard zijn we uitgebreid gaan lunchen en
met onze nieuwe Indonesische vrienden was het gauw bapak Miel en ibu Francis. Onze
roomboys zijn, Supardo uit Midden Java en Putu uit Bali, met wie we lekker ons moerstaaltje spreken. Hoe bedoel je je thuis voelen,
geweldig toch.
Tot nu toe nog niet zeeziek geweest, het schip beweegt wel,
maar tot zover gaat alles goed.
Het diner hebben we ook op het Lidodeck genomen, lekker casual
en inderdaad die Amerikanen maken er ook geen werk van om chique aan te kleden.
Onze medereizigers zijn vanaf geboortejaar 1930, dan wel lager, wandelstok,
scootmobiel en rollator. Tijdens het avondeten kwam een Srilankaanse vrouw bij
ons aan tafel. Zij reist helemaal alleen en heeft deze reis van haar
kinderen gekregen. Natuurlijk hebben we haar verteld dat ik ook een Ceylonese
familie heb (neef) met de naam Gomes "that's an original Ceylonese
name", was het commentaar van de dame.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten