We moesten om 08.15 uur melden voor de tour. Er komt niet veel van uitslapen, want elke dag is het weer vroeg op om je te melden. Snel ontbijten en genieten van al het lekkers en dan snel naar de gangway. Toen we opstonden, was het slecht weer. Het regende pijpestelen, maar volgens de crew zou het na een uurtje droog zijn. Help te geloven het regende nog flink toen wij naar de hal moesten lopen voor de tour. Gelukkig staat er altijd bij de uitgang van het schip een van onze saudara's met handdoeken en flesjes water wat je mag meenemen, dus met handdoek op het hoofd door de regen naar de vertrekhal gelopen. Eenmaal in de bus begon het nog harder te regen, totdat wij over de bergrug heen waren.
Dit eiland is groener dan Barbados en heeft ook regenwouden. De wegen op de eilanden zijn allemaal hetzelfde 1 1/2 baans en op elkaar wachten in een bocht en steile hellingen met haarspeldbochten. Ook dit eiland is een rhum eiland en net als overal in de wereld wil de bevolking niet meer op het land werken omdat ze alleen mooie, schone baantjes willen.
In tegenstelling tot de andere eilanden kost hier alles dollars. Wil je een foto maken van een vrouw in klederdracht kost je $ 2,00. Bij een stop speelt een 4-mansformatie band, wil je een foto van hum maken $ 1,00. We zijn naar een waterval geweest en daar heb je van die Rasta-boys die van een hoge rots af duiken voor $ 1,00. Wat de foto's betreft ben ik gewoon gaan mee liften (erg hè!), want ik was mijn dollars op het schip vergeten en had alleen nog maar net genoeg om de guide een tip te geven. Sorry!!!
Op dit eiland heb je ook heel veel cacaobomen, nootmuskaatbomen, kaneelbomen, kruidnagel. Ik ben op een markt geweest en daar kun je van alles krijgen. Het ruikt er heel geurig, zou je niet zeggen, naar alle specerijen die ze daar verkopen.
Al met al is Grenada een mooi eiland en we zijn dankbaar en blij dat wij ook dit hebben mogen meemaken. In de hal terug naar de boot zagen we dat er free wi-fi was. Gauw geprobeerd om ook verbinding te krijgen, maar ja, dummie als ik kreeg het niet voor elkaar. Gelukkig kon ik contact krijgen met mijn internet manager in NL en heeft hij mij met veel pijn en moeite, omdat de verbinding niet al te best was en de mensen er omheen praten, toch geholpen. De finesses hierna vertel ik maar niet, alleen dat ik alleen terug ging naar het schip en de ander al eerder er vandoor ging.
Ach ja, zo blijft het spannend, toch?
Morgenavond hebben wij voor het eerst een formal dining. Wow, we gaan er helemaal voor!!! Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten